Nagymaros

Nagymaros jest miasteczkiem, położonym na Zakolu Dunaju. Obecnie jest zamieszkałe przez prawie 5,000 mieszkańców, ale statystyki świadczą o rosnącej liczbie urodzin. Młode pokolenie jest traktowane więc przez miasto z największą uwagą i troską.

W mieście jest sześć organizacji, zajmujących się problemami niepełnosprawnych dzieci i dorosłych.

Organizacja pod kierownictwem Anny Rity i Rétiné Szalai zajmuje się rozwojem i dba o dzieci we wczesnym stadium życia.

Doktor Eszter Borkó Hetényi, nauczyciel i kierownik organizacji ,,Vándor Vackor”oraz Fundacji Pożytku Publicznego, prowadzi terapię jazdy konnej dla poprawy słuchuu dzieci oraz pomaga wcześniakom, cierpiącym na wrodzone choroby.

Służba wsparcia, działającaw Nagymaros, jako część diecezji Vác, opiekuje się sześcioma wsiami w regionie.Jest odpowiedzialna za dowóz dzieci do szkół, zajmuje się opieką domową, organizuje programy kulturalne, takie jak wycieczki, wyjścia do kina i teatru, a także przygotowanie między innymi Świąt Bożego Narodzenia.

Fundacja Pax Corporis działa w Nagymaros od roku 2010. Prezes fundacji Doktor Annamária Rendessy, jest odpowiedzialna za służbę medyczną, pomaga ona nie tylko niepełnosprawnym, ale także okazuje pomoc psychoterapeutyczną ich rodzinom.  W mieście są także dwie inne instytucje, zajmujące siędziećmi niepełnosprawnymi. Instytucje te są włączone do publicznego systemu oświatowego.  Organizacja opieki społecznej „Uśmiechnij się” pomaga przede wszystkim dzieciom z trudnościami w nauce oraz okazuje wsparcie i pomoc ich rodzinom. Wolontariusze pomagają dzieciom w godzinach popołudniowych. Doradca Edukacyjny jest osobną instytucją, ale jest ściśle związana z życiem szkoły podstawowej. Nauczyciele już z dziećmi w wieku 4 lat przeprowadzają testy, by zdiagnozować takie problemy jak dysleksja, dysgrafia, niezdolność liczenia i autyzm. Dziecko, które ma jedno albo więcej z w/w problemów, może zacząć albo kontynuować naukę w szkole podstawowej, ale potrzebuje mimo to dodatkowej opieki. Dla takich dzieci organizowane są zajęcia indywidualnie lub w małych grupach. Szkolny psycholog pomaga nauczycielom radzić sobie z niespokojnymi i nadpobudliwymi dziećmi.  Powyższe instytucje, będącze sobą w dobrym kontakcie,stale dyskutują o problemach, próbując dotrzeć do ich źródeł, by pomóc ludziom niepełnosprawnym w Nagymaros i okolicach.  

 

Najlepsze przykłady praktyki integracji:

“Integracja w życiu społecznym”

 

Nasz udział w tym projekcie pokazał, że chociaż Nagymaros posiada kilka instytucji , które zajmują się wsparciem i pomocą ludziom z niepełnosprawnością lub upośledzeniem, nie jest ich na tyle dużo, by integracja była w 100% skuteczna.

Organizacje pozarządowe oraz ochotnicy regularnie organizują dla tych osób niepełnosprawnych wycieczki, wyjścia do kina lub teatru (2-3 razy w miesiącu). O dowóz dba Służba Wsparcia w Nagymaros.

“Sport, jak narzędzie dla integracji”

 

Nagymaros zorganizował spotkanie, poświęcone integracji w sporcie we wrześniu 2014. Podczas spotkania, mieliśmy możliwość zobaczyć demonstrację terapii jazdy konnej i koszykówki. Zespół zagrał z uczniami ze szkoły podstawowej w Nagymaros. Kapitan drużyny koszykarskiej powiedział, że dla nich takie zawody to pewnego rodzaju misja do wykonania. Uczniowie byli również zadowoleni z udziału w grze.  Niestety, nie jest takich okazji dla sportu aż tak dużo,ale mimo to mamy z kogo być dumni, np. z Wohner Farkas, który zdobył złoty medal na Paraolimpiadzie na Taiwanie.  Mamy również inne przykłady naszych osiągnięć. Kilka lat temu prężnie zaczęła się rozwijać terapia konna, która zdobyła wielką popularność. Doktor Eszter Borkó Hetényi i jej terapeutyczna szkoła jazdy konnej w ciągu ostatnich lat osiągnęła sukces w wielu konkurencjach narodowych.  Uważa ona, że podczas zajęć bardzo ważnym jest stworzenie idealnych warunków dla uczestników, zapewnienie ciszy oraz wyeliminowanie wszystkich czynników, rozpraszających uwagę.Uczestnicy projektu mogli zwiedzić Jeździecką Szkołę Táltos,gdzie Szilvia Mészáros - kierownik szkoły, cieszyła się z możliwości by zademonstrować ten piękny sport.  Do innych ważnych sportów wodnych w Nagymaros należą także kajakarstwo i kajakarskie polo.  Obecnie rośnie popularność innych sportów, takich jak piłka nożna, koszykówka, bieg i fitness. Po raz drugi w tym rokuw Nagymarosbędzie zorganizowany "Turniej Uliczny". To wydarzenie będzie miało miejsce 1 maja. Głównym celem tego programu jest zapewnienie wszystkim obywatelom wzięcie udziału w zawodach niezależnie od ich wieku istanu zdrowia. Jest to bardzo ważny dzień w życiu lokalnej społeczności. Dzięki tym działaniom będziemy mogli mieć społeczność, która kocha sport.

 

“Integracja przez sztukę”

Za pomocą sztuki możemy się dowiedzieć więcej o otaczającym nas świecie.Przyjemność tworzenia bardzo motywuje uczniów, poszerza ich społeczne umiejętności oraz stwarza możliwości dla dalszego rozwoju osobistego. Dużo przykładów tego zobaczyliśmy podczas realizacji projektu. Na przykład, noc malowania w Grevesmühlen, gdzie uczestnicy kształtowali różne figury z gliny z zawiązanymi oczyma. Bardzo dobry przykład zobaczyliśmy w Loures podczas malowania ścian domów. Tę technikę zobaczymy na Węgrzech, gdzie pomaga ona zredukować segregację społeczną. 

Kolonia sławnych artystów istniała w Nagymaros w latach siedemdziesiątych, które się dawno skończyły. Jednak młode pokolenie dorosło i możemy zobaczyć piękne przykłady ich współpracy. Galeria Sigil otworzyła się dwa lata temu, gdzie miejscowi artyści mogą regularnie wystawiać swoje prace.Podczas takich wydarzeń można spotkać miejscowych nauczycieli, którzy czerpią przyjemność z kreatywności i potrafią nauczyć tego innych. 

W Nagymaros nie ma zintegrowanego systemu kształcenia, jednak studenci powinni wiedzieć więcej o niepełnosprawnych członkach naszego społeczeństwa, takich jak niewidomi, słabosłyszącyoraz mający inne rodzaje niepełnosprawności. Poprawa komunikacji z tymi ludźmi jest kluczowym elementem do wzajemnego poznania się. Byłoby bardzo pomocne, gdyby studenci potrafili posługiwać się językiem migowym lub czytać metodą Braille’a. Obecnie proces przyswajania i akceptacji kultur zagranicznych jest prostszy niż dotychczas, dlatego studenci powinni umieć z tego korzystać. System pedagogiczny może bardzo w tym procesie pomóc.  Wspólne zajęcia powinny wyeliminować strach przed obcym i nieznanym. W osiąganiu tego celu mogą pomoc publiczne wystąpienia, a także zwykłe codzienne rozmowy. Kontakty bezpośredniesą równie istotne, zwłaszcza w małym środowisku.  Jest ważne, by osoby niepełnosprawne nie były wyrzucane poza społeczeństwo, a stawały się jego częścią.  

 

 “Funkcja muzyki w rozwijaniu się osób niepełnosprawnych”

 

 

Profesor Andása Petõ w latach czterdziestych stworzył unikalny system oświatowy dla dorosłych i dzieci, które mają naruszoną motorykę pochodzenia neurologicznego. System ten daje możliwość wszechstronnego rozwoju osoby, uczy pracy w grupie i przygotowuje osobę do rzeczywistej integracji.

Zasadnicza myśl teorii jest taka, że ośrodkowy układ nerwowy ma swoje rezerwy i może budować nowe związki bez względu na jego uszkodzenia. Te zdolności można wzmacniać w procesie kontrolowanego uczenia się. Dzisiaj, Międzynarodowy Instytut Przewodniej Edukacji Petõ stał się ogólnoświatowym ośrodkiem badań i szkoleń. Głównym celem tej szkoły jest uczyć, kształcić, dawać ludziom radość i wspierać ich starania stworzenia dobrego środowiska i wspólnoty w szkole.

Muzyka potrafi stworzyć wspólnotę. Jest źródłem czerpania przyjemności. Muzyka uczy. Muzyka jest dla każdego. Nawet dla tych, którzy nie mogą chodzić na koncerty. W języku węgierskim jest mądre powiedzenie: Jeśli góra nie idzie do Mohammeda, to Mohammed idzie w stronę góry. To znaczy, że jeśli ktoś lub coś nie może przyjść do nas, to wtedy my musimy tam pójść. Właśnie tak muzyka weszła do szkół. W ciągu roku odwiedziło ją ponad stu muzyków. Ważnymi momentami są nie tylko godziny nauki, ale także czas odpoczynku i doświadczenia, zdobytego dla wspólnoty. Uczniowie zdobyli dużą wiedzę na temat instrumentów oraz stylów muzycznych.  

 

Który projekt zrobił na nas największe wrażenie?

Projekt nie tylko zwrócił uwagę na znaczenia integracji, ale zaprezentował to także na przykładzie różnych lokalizacji. Byliśmy pod ogromnym wrażeniem zwiedzając różne instytucje i poznając ludzi, którzy poświęcili się pomaganiu innym.

Najbardziej polubiliśmy Carlosa Motę, który oprócz fajnej osobowości był również człowiekiem emfatycznym i demonstrował dobre wyniki. Mogliśmy zaobserwować jego cechy charakteru, to jak on dba o uczniów i motywuje.Bardzo dobrze było to widoczne podczas spotkania w Nagymaros. Został on uznany trenerem roku, co jak mogliśmy się dowiedzieć, było w pełni zasłużone. 

Moglibyśmy zwiedzić fabrykę w Grevesmühlen, gdzie są zatrudnione osoby niepełnosprawne. Było to dla nas bardzo ważne, ponieważ zamierzamy założyć w naszej miejscowości podobne przedsiębiorstwo. Układ fabryki i podział pracy wywarły na nasogromne wrażenie. 

W miejscowości Laxa moglibyśmy się zapoznać ze szwedzkim systemem szkolnym, o którym tyle słyszeliśmy. Byliśmy zachwyceni profesjonalizmem nauczycieli oraz dydaktycznymi rozwiązaniami, które one stosują w placówkach oświatowych.Filozofia systemu edukacji jest nie tylko praktyczna, ale również humanitarna, ponieważ po ukończeniu szkoły uczniom udziela się pomocy podczas pozyskiwania pracy. Cieszymy się, że mieliśmy możliwość dowiedzieć się więcej o rozwiązaniach integracyjnych w krajach, biorących udział w tym projekcie. 

 

Jak możemy ulepszyć rozwój społeczny w naszych krajach?

Zobaczyliśmy przykłady dobrych praktyk i systemu edukacji w różnych krajach. Nie jest tajemnicą, że w naszym kraju potrzebne są rozwiązania naprawcze na poziomie państwowym. Niestety, kilka lat temu miało miejsce coś zupełnie innego: jakieś przedsiębiorstwo zatrudniające osoby niepełnosprawne, zostało zamknięte, zasiłki socjalne zostały zredukowane, a organizacje, niosące pomoc niepełnosprawnym niemal zniknęły.

Obecnie sektor gospodarki jest na dobrej drodze zmian, i te zmiany, zdaje się, okażą pozytywny wpływ również na sektor socjalny, co oznacza, iż wsparcie w nadchodzących latach będzie bardziej intensywne. Teraz o wiele łatwiej jest zrobić karierę w sektorze wychowawczym, niż to było dotychczas, tym bardziej, że zarobki w tym sektorze się powiększyły. Są plany kontynuować ten rozwój w sektorach społecznych oraz służbie zdrowia.

Integracja w edukacji jest dość słabo widoczna na Węgrzech. Mimo chęci oraz podejmowanych wysiłków, trzeba jeszcze dużo zrobić, by rozwój dzieci z niepełnosprawnością był optymalny. Dzieci z trudnościami w nauce uczą się zgodnie z obowiązującym systemem edukacyjnym, natomiast dzieci niepełnosprawne uczęszczają do osobnych szkół.

Aby stworzyć i poszerzać system szkół integracyjnych system edukacji Węgier musi być odnowiony.  Zmiany powinny być dokonane w następujących obszarach:

  •  Wdrażanie systemu edukacyjnego ukierunkowanej na osobowość, a nie wyniki,
  • Utworzenie w klasach grup różnorodnych zamiast jednorodnych,
  • Promocja nauczania kreatywnego oraz procedury współpracy,
  • Rozszerzenie edukacji zróżnicowanej,
  • Efektywna współpraca nauczycieli i obsługi.

W dodatku, pensje zasadnicze nauczycieli powinny być podniesione oraz ogólne finansowanie edukacji powinno być zwiększone.  Zgodnie z powiedzeniem „Myśl globalnie, działaj lokalnie” Nagymaros chce jeszcze bardziej skupić się na integracji, zwłaszcza jeśli chodzi o wychowanie fizyczne i plastyczne. 

Co dał namprojekt?

Poza tym, że spotkaliśmy i poznaliśmy podczas naszej wizyty wielu miłych i uprzejmych ludzi, bardzo dużo się nauczyliśmy, dowiedzieliśmy, jak można ułatwić życie niepełnosprawnych dzieci i dorosłych.

Byliśmy zachwyceni po wizycie w fabryce w Grevesmühlen, która zatrudnia osobyniepełnosprawne.Co najbardziej zwróciło naszą uwagę, było to, z jaką troską i uwagą traktowane są takie osoby podczas pracy. Zobaczyliśmy i doświadczyliśmy, jak doskonale one tam się czują. Mieliśmy przyjemność porozmawiać z nimi. Bardzo spodobało nam się, jak się spędza tam czas wolny, np. zajęcia z muzyki z Mike’em Reschke lub klub malowania z Heidrun Lange.

Najbardziej zainteresował nas system oświatowy w Szwecji. W tym systemie dzieci zdrowe i niepełnosprawne mogą uczęszczać do tej samej placówki oświatowej. Jest to najwyższy poziom integracji, który udało nam się zobaczyć. System oświatowy na Węgrzech działa inaczej. Tutaj dzieci niepełnosprawne i zdrowe uczą się oddzielnie. Wierzymy, że jest bardzo ważne uświadamiać dzieciom, że są dzieci, które nieco różnią się od nich. Powinno to pomóc kreowaniu poglądów otwartego spojrzenia, co powinno poprawić akceptację w społeczeństwie ludzi niepełnosprawnych.

Wielkie wrażenia wywarły na nas instytucje i internaty w Portugalii. Można było zobaczyć, jak miłe to są miejsca, i jakie miłe i delikatne są panie pielęgniarki. Dobrze wykształceni nauczyciele, dobre warunki oraz świetnie zorganizowany system edukacyjny bardzo nam się spodobały. Byliśmy także dumni z poznania „trenera roku” Carlosa.

Osobiście nie doświadczyliśmy działania polskiego systemu, ale zobaczyliśmy wiele dobrych przykładów podczas prezentacji. Usłyszeliśmy, że kilku dobrych trenerów jest w Grzmiącej.

Myślimy, że dużo się nauczyliśmy i zobaczyliśmy.

Chociaż nasze możliwości finansowe nie pozwalają nam teraz założyć podobne instytucje oświatowe w naszej małej miejscowości, ale biorąc udział we wspólnym projekcie staliśmy coraz bliżsi realizacji naszych planów. Był to pierwszy krok w kierunku sukcesu. Istnieje, poza tym, tak wiele pozytywnych przykładów, pokazujących, iż małe kroki potrafią doprowadzić do osiągnięcia wspaniałych wyników. 


W którym obszarze możemy wymieniać się doświadczeniami?

Podczas spotkań zostały nawiązane kontakty zawodowe oraz zawiązane przyjaźnie osobiste.

Jesteśmy bardzo dumni z porozumienia, zawartego z naszym miastem bliźniaczym Grevesmühlen, w Nagymaros w roku 2014. Współpraca między dwoma miastami trwa od lat sześćdziesiątych. Zamierzamy ją w dalszym ciągu rozwijać poprzez programy współpracy kulturowej oraz wymiany studenckiej.

Ponadto, zamierzamy poprawić integrację ludzi niepełnosprawnych w takich dziedzinach życia, jak sport i edukacja plastyczna w miejscowej szkole podstawowej.W ramach wymiany doświadczeń będziemy zwracać się o pomoc i wsparcie profesjonalistów, którzy mają w tym długoletnie doświadczenie.